எதிர்பார்ப்புகளின் நெருக்கடி: பாதுகாப்பு, அரசியல் மற்றும் தமிழ்நாட்டில் மாற்றத்திற்கான தேடல்

(The Crisis of Expectations: Safety, Politics, and the Search for Change in Tamil Nadu)

அறிமுகம்: புதிய ஆட்சியும் ஏமாற்றமும்

2026 சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப் பிறகு, தமிழ்நாட்டு மக்கள், குறிப்பாக இளைஞர்கள், முதலமைச்சர் சி. ஜோசப் விஜய் தலைமையிலான புதிய அரசாங்கத்தின் மீது தங்களின் மிகப்பெரிய நம்பிக்கையை வைத்தனர். பழைய அரசியல் முறைகேடுகள் மற்றும் தேக்க நிலையை உடைத்து, ஒரு புதிய "மாற்றத்தை" உருவாக்குவோம் என்ற வாக்குறுதியின் அடிப்படையில்தான் இவர்களின் தேர்தல் பிரச்சாரமே அமைந்தது.

இருப்பினும், புதிய ஆட்சி அமைந்து ஒரு மாதமே ஆன நிலையில், இந்த நம்பிக்கையின் மீது ஒரு பெரிய நிழல் படிந்துள்ளது. மாநிலத்தில் பெண்களுக்கும்க் குழந்தைகளுக்கும் எதிரான குற்றங்கள் கவலை அளிக்கும் வகையில் திடீரென அதிகரித்துள்ளன. இது மாநில அரசு தன் குடிமக்களைப் பாதுகாக்கத் தவறிவிட்டதா மற்றும் தான் வாக்குறுதி அளித்த மாற்றத்தில் இந்த அரசுக்கு உண்மையிலேயே அர்ப்பணிப்பு இருக்கிறதா என்ற காரசாரமான விவாதத்தை மக்கள் மத்தியில் கிளப்பியுள்ளது.

1. நெருக்கடியின் பின்னணி

இப்போது எழுந்துள்ள பொதுமக்களின் எதிர்ப்புக் குரல் என்பது ஏதோ ஓரிரு தனிப்பட்ட சம்பவங்களுக்கானது அல்ல; இது ஒட்டுமொத்த அரசாங்கத்தின் மீதான நம்பிக்கை மற்றும் பார்வையின் நெருக்கடி ஆகும். குழந்தைகளுக்கு எதிரான கொடூரமான குற்றங்கள் தினமும் செய்திகளில் வரும்போது, பொதுமக்களின் வேதனை கோபமாக மாறுகிறது.

முந்தைய ஆட்சிக் காலங்களில் வேரூன்றிய போதைப்பொருள் புழக்கம்தான் இதற்குக் காரணம் என்று அரசாங்கம் பழியைக் கடந்த காலத்தின் மீது போட்டாலும், மக்கள் பொறுமை இழந்து வருகிறார்கள். "சிங்கப்பெண் சிறப்புப் படை" போன்ற பெரிய விளம்பர உத்திகளை அரசு வேகமாக அறிவித்தாலும், தெருக்களில் பாதுகாப்பு மற்றும் குற்றவாளிகள் நிச்சயம் தண்டிக்கப்படுவார்கள் என்ற பயத்தை உருவாக்குவதில் அரசு இன்னும் மந்தமாகவே செயல்படுகிறது.

தொழில்நுட்ப விளக்கம் (Jargon Explanation):

• Top-down Approach (மேலிருந்து கீழ் நோக்கிய அணுகுமுறை): அரசாங்கத்தின் உயர்மட்ட அதிகாரிகள் அல்லது தலைவர்கள் மட்டுமே திட்டங்களைத் தீட்டி, அதை அப்படியே கீழ்மட்டத்திற்குத் திணிப்பது. இதில் அடிமட்ட மக்களின் அல்லது உள்ளூர் சமூகத்தின் பங்களிப்பு இருக்காது.

அரசின் இந்த அணுகுமுறை மிகவும் தவறானது என்று விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர். காவல் துறையின் மையப்படுத்தப்பட்ட பிரிவுகள் மற்றும் வழக்கமான ரோந்து முறைகளை மட்டுமே நம்பியிருப்பதன் மூலம், காலத்திற்கு ஏற்ப மாறியுள்ள ஒரு புதிய பிரச்சனைக்கு, அரசு பழைய கருவிகளை வைத்தே தீர்வு காண முயல்கிறது.

தமிழ் பழமொழி உதாரணம்:

"யானை வரும் பின்னே, மணி ஓசை வரும் முன்னே" என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப, ஆபத்து வருவதற்கு முன்பே தடுக்கும் சமூகப் பங்களிப்பு (Proactive, community-based prevention) இங்கு முற்றிலும் விடுபட்டுள்ளது.

குழந்தைகளுக்கான "நல்ல தொடுதல், கெட்ட தொடுதல்" (Good touch/bad touch) பற்றிய பெரிய அளவிலான விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்களோ, அல்லது ஆபத்துகளை முன்கூட்டியே கண்டறிந்து தடுக்கும் நோக்கில் பொதுமக்களுடன் இணைந்த "உள்ளூர் பாதுகாப்பு குழுக்களோ" (Neighborhood vigilance committees) இன்னும் அரசு சார்பில் உருவாக்கப்படவில்லை.

2. அரசியல் vs நல்நிர்வாகம்

பொதுமக்களின் ஏமாற்றத்திற்கு முக்கியக் காரணம், இந்த அரசு சமூகச் சீர்திருத்தத்தை விடத் தன் அரசியல் பிழைப்பில்தான் அதிகக் கவனம் செலுத்துகிறதோ என்ற சந்தேகம் வலுப்பதுதான்.

தொழில்நுட்ப விளக்கம் (Jargon Explanation):

• Cronyism (சுயநலக் கூட்டாளி அரசியல்): தகுதி இல்லாத போதும், தனக்கு நெருக்கமானவர்களுக்கும் அரசியல் கூட்டாளிகளுக்கும் அரசாங்கப் பதவிகளையும் சலுகைகளையும் வழங்குவது.

• Optics (காட்சி அரசியல் அல்லது வெளிப்பகட்டு): உண்மையாக வேலை செய்கிறோமோ இல்லையோ, மக்கள் மத்தியில் தங்களைப் பெரிய சீர்திருத்தவாதிகள் போலக் காட்டும் விளம்பர அரசியல்.

கடந்த கால அரசியல் முறைகளில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபடுவோம் என்று முதலமைச்சர் உறுதியளித்திருந்தார். ஆனால், அதற்கு நேர்மாறாக, கேள்விக்குரிய பின்னணி கொண்ட பழைய பாரம்பரியக் கட்சிகளின் முக்கிய முகங்களை இந்த புதிய அரசு தங்களுக்குள் ஐக்கியப்படுத்திக் கொள்கிறது. இந்தச் செயல், இந்த ஆட்சியை அரியணையில் ஏற்றிய இளைஞர் பட்டாளத்தை முற்றிலும் அதிர்ச்சியடையச் செய்துள்ளது.

இதன் விளைவாக மக்கள் மத்தியில் ஒரு அவநம்பிக்கை ஏற்பட்டுள்ளது: அரசாங்கம் தன் கட்சி பலத்தை வளர்ப்பதற்கும், சட்டமன்றத்தில் இடங்களைப் பிடிப்பதற்கும் அதே "பழைய அரசியல் விளையாட்டைத் தான்" விளையாடுகிறது. மக்களின் உயிர் பாதுகாப்பு என்ற முக்கிய நிர்வாக விஷயம் (Governance) காற்றில் பறக்கவிடப்பட்டுள்ளது.

வலிமையான மற்றும் சமூகப் பொறுப்புள்ள ஒரு தலைவராகப் பிரச்சாரம் செய்த முதலமைச்சர், அவசரமான சமூக மாற்றங்களைச் செய்வதை விட்டுவிட்டு, அரசியல் சூழ்ச்சிகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும்போது மக்கள் தங்களை ஏமாற்றப்பட்டதாக உணர்கிறார்கள். இதனால்தான் இந்தத் தலைமைக்கு "மௌன சாட்சி" (Mute spectator) என்ற முத்திரை குத்தப்படுகிறது.

3. கைநழுவும் நல்வாய்ப்பு

தமிழ்நாட்டின் ஆகச்சிறந்த, இன்னும் பயன்படுத்தப்படாத ஒரு பெரிய ஆற்றல் அதன் இளைஞர்கள் சக்தி ஆகும். அவர்கள் விவரம் தெரிந்தவர்கள், விழிப்புணர்வுள்ளவர்கள் மற்றும் இந்த அரசியல் மாற்றத்தை உருவாக்கிய சிற்பிகள்.

அரசாங்கம் மக்களின் பாதுகாப்பில் உண்மையிலேயே தீவிரமாக இருந்தால், இந்த இளைஞர்களின் ஆற்றலைச் சரியாகப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். அரசு, பள்ளிகள், தொண்டு நிறுவனங்கள் (NGOs) மற்றும் உள்ளூர் இளைஞர் தலைவர்களுடன் கைகோர்த்து ஒரு மாநில அளவிலான விழிப்புணர்வு இயக்கத்தை உருவாக்கியிருக்க வேண்டும். வெறுமனே போலீஸ் ரோந்து போவதை விட, சமூகமே இணைந்து குற்றவாளிகள் உருவாவதற்கான சூழலை அழிக்கும் விழிப்புணர்வு திட்டங்களை நடத்தியிருக்கலாம்.

ஆனால், தற்போதைய அரசின் நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் வெறும் கண் துடைப்பாக (Performative) மட்டுமே தெரிகிறது. போலீஸ் அதிகாரிகளை மொத்தமாக இடமாற்றம் செய்வது ஒரு சாதாரண நிர்வாக நடைமுறைதான். ஆனால், காவல் துறையின் அடிப்படை கலாச்சாரத்தில் மாற்றம் வராதவரை இந்த இடமாற்றங்கள் வெறும் இடப்பெயர்ச்சிதானே தவிர தீர்வு அல்ல. மக்கள் மத்தியில் இன்னும் காவல் துறை என்பது ஊழல் நிறைந்ததாகவும், பழைய அரசியல்வாதிகளுக்குச் சாதகமானதாகவும் மட்டுமே பார்க்கப்படுகிறது.

4. முன்னோக்கிச் செல்லும் பாதை

இந்த அரசு முற்றிலும் சமரசம் ஆகிவிட்டதா (Highly compromised) என்பது விவாதத்திற்குரியது என்றாலும், மக்கள் மத்தியில் அரசின் மீதான நம்பிக்கை குறைந்துவிட்டது என்பதுதான் கசப்பான நிஜம். அரசாங்கம் இப்போது ஒரு முக்கியமான சந்திப்பில் நிற்கிறது.

தமிழ் பழமொழி உதாரணம்:

"மந்திரத்தால் மாங்காய் விழாது" என்பதை அரசு புரிந்து கொள்ள வேண்டும். வெற்று போலீஸ் அறிக்கைகளும், காலப்போக்கில் மக்களின் கோபம் ஆறிவிடும் என்ற அரசியல் கணக்குகளும் இனி வேலை செய்யாது.

வாக்காளர்கள் கேட்ட "மாற்றம்" என்பது வெறும் ஆட்சி மாற்றம் மட்டுமல்ல, அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தும் முறையில் மாற்றம் என்பதை இந்த அரசு உணர வேண்டும். புதிய அரசாங்கம் மக்களின் நம்பிக்கையை மீண்டும் பெற வேண்டும் என்றால், அரசியல் பலத்தை விடப் பொதுமக்களின் பாதுகாப்பிற்கு முதலிடம் கொடுக்க வேண்டும். அது வெறும் விளம்பரமாக இல்லாமல், வெளிப்படையான, அளவிடக்கூடிய செயல்களாக இருக்க வேண்டும். குடிமக்களுக்கு அதிகாரம் அளிப்பது, குழந்தைகளுக்குக் கல்வி அறிவுட்டுவது மற்றும் காவல் துறையை அரசியல்வாதிகளுக்கு அல்லாமல் மக்களின் பாதுகாப்பிற்குப் பொறுப்பாக்குவது மட்டுமே இதற்கான ஒரே வழி.

முடிவுரை

இறுதியாக, ஒரு அரசாங்கம் என்பது தேர்தல் மேடைகளில் கொடுத்த வாக்குறுதிகளை வைத்து மதிப்பிடப்படுவதில்லை; மாறாக, ஒரு நாட்டின் மிக அடிப்படை கடமையான—மக்களின் உயிரைப் பாதுகாப்பது—என்ற கடமையை அது எப்படிச் செய்கிறது என்பதை வைத்தே மதிப்பிடப்படுகிறது.

அரசாங்கம் தன் வாக்குறுதிகளுக்கும், களத்தில் இருக்கும் கொடூரமான நிஜங்களுக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியைக் குறைக்கத் தவறினால், அவர்களுக்குக் கிடைத்த இந்த மகத்தான வெற்றி மிக விரைவில் காணாமல் போய்விடும். அற்புதங்கள் நடக்கும் என்று "காத்திருக்கும் காலம்" முடிந்துவிட்டது; இது துணிச்சலான, சமூகத்தை மையமாகக் கொண்ட, வெளிப்படையான நல்நிர்வாகத்திற்கான நேரம்!

#TamilNadu #Governance #WomenSafety #ChildrenSafety #Change